ks. Stanislaw Groń SJ - 3 lutego 2010

Obietnica Druga

Słowa kluczowe:

ob02Zgoda i pokój będą panowały w rodzinach

Św. Małgorzata Maria Alacoque w liście nr 131 (adresowanym do o. Jana Croiseta SJ lub do o. I.F. Rolin SJ), z 10 VIII 1689 r., napisała: Najświętsze Serce obiecuje (…) pojednać rodziny rozdzielone i otoczyć opieką te, które będą w jakiejś potrzebie. W zgromadzeniach zakonnych, które będą oddawać Mu cześć i powierzą się Jego opiece, utrzyma w zjednoczeniu wszystkie serca, aby tworzyły z Nim jedno; odwróci od nich ciosy sprawiedliwości Bożej i zachowa je znowu w stanie łaski, jeśli ją utraciły.

Święta też w innym liście (nr 140, ) wspomina o łaskach obiecanych przez Jezusa rodzinom. Zgoda i pokój towarzyszyć ma rodzinom zjednoczonym sakramentalnym węzłem małżeńskim. To także ten list stał się podstawą do podkreślenia doniosłego przesłania o pokoju dla rodzin. Obietnica Jezusa udzielenia zgody i pokoju dotyczy również rodzin zakonnych, tj. wspólnot utworzonych z osób duchownych i poświęconych Bogu przez praktykę rad ewangelicznych.

Zgoda darem dla rodzin

Zgoda to współżycie ludzi między sobą oparte na wzajemnej miłości, serdeczności, życzliwości i poszanowaniu odmienności bliźniego. Zgoda rodzi się też z umiejętności przebaczania zniewag, jakich mogą się ludzie dopuścić względem siebie w rodzinie i społeczności. Zgodnie żyjąc, ludzie jednoczą się. Każdy ma obowiązek troski o wyrobienie w sobie takiej postawy. Rodzina ma być pierwszym miejscem jej kształtowania. Z niezgody i kłótni rodzi się egoizm. Ktoś, kto w sposób samolubny szuka własnej korzyści i przedkłada ją nad dobro wspólne, łatwo potrafi dzielić i skłócać. Przeciwieństwem niezgody jest zgoda. Kto pozwoli działać w sobie i w rodzinach Bożemu Sercu, ten otrzyma liczne dary: miłości, radości, pokoju, cierpliwości, uprzejmości, dobroci, wierności, łagodności i opanowania. Św. Paweł w Liście do Galatów (5, 22-23) wymienia je jako dary Ducha Świętego.

Pokój darem dla rodzin

Innym darem obiecanym czcicielom Bożego Serca jest pokój, czyli taki stan w relacjach rodzinnych i wspólnotowych, w których przejawia się gotowość do łagodzenia różnic i konfliktów, sporów i powstałych napięć. Potrzeba dużo dobrej woli i gotowości do wzajemnych ustępstw. W rodzinie mamy uczyć się takich postaw, jak poszanowanie dla prawdy, postępowanie sprawiedliwe, miłosierdzie, odpowiedzialność i gotowość służenia innym. Pierwszym darem Zmartwychwstałego był dar pokoju. Jezus wraz z ukazaną raną otwartego boku ofiarował pokój apostołowi Tomaszowi. Chrystus jest pokojem! On wlewa go w nasze serca i pragnie zamieszkać w nich, aby usunąć ich udręki. Pokój – dar Jezusowego Serca – mamy dzielić z innymi i ogarniać nim wiele rodzin i społeczności.

Wspólny wysiłek zgodnego życia

Wspólnotę małżonków łączą silne więzy uczuciowe. W małżeństwie i rodzinie rodzą się i wychowują dzieci. Tam też miłość i sprawiedliwość dają to, czego potrzebujemy, aby były w nas pokój, bezpieczeństwo i radość. W kochającej rodzinie czujemy się bezpiecznie, odsuwamy to, co na zewnątrz czyni nas wielkimi i wyniosłymi. Mąż, żona, ojciec, matka, tatuś, mamusia, brat, siostra, synek, córeczka – to nie tylko czułe zdrobnienia, to najbliżsi, to ognisko domowe. Ale także i w tym szczególnym miejscu – domu – często myślimy egoistycznie o sobie. W naszych domach zdarzają się kłótnie, przekleństwa, niepokoje, zdrady. Wielu małżonków nie chce podjąć wspólnego wysiłku kształtowania rodzinnego życia. W rodzinach jest wiele grzechów i niepokojów, a to dlatego, że za mało w nich czczone jest Serce Jezusa i nie może w nich w pełni rozwinąć się życie z wiary. Jezus chce dbać wraz z nami o ten szczególny zakątek, jakim jest dom rodzinny i ognisko domowe. Niestety, nie każdy dom jest oazą spokoju i miłości; wiemy z doświadczenia, że czasami okrutny ból przychodzi od swoich. Czy jest na to jakieś lekarstwo? Może nim być cześć do Boskiego Serca rodząca większy szacunek do bliskich nam serc, osób mieszkających z nami. Serce Jezusa bądź z nami! Panuj i króluj, a będzie się w naszych rodzinach rozwijać życie wiary i zagości w nich pokój i zgoda.

Obudzić serca ludzi

Jezus poprzez swe Serce proponuje współczesnemu człowiekowi duchowość bardzo otwartą na więź z Bogiem i na więź z bliźnimi. Pragnie zwrócić naszą uwagę na wrażliwość, którą powinniśmy kształtować w nas i wokół nas. Poprzez kult Serca Jezusa Kościół ukazuje wiernym miłość Boga skierowaną ku człowiekowi i pragnie, aby wierni żyli nią i objawiali ją innym. Tworzy to klimat, który ożywia wszystko w tej wspólnocie osób wierzących. To, co Kościół daje światu, polega na mocy wiary i miłości, które wprowadza wraz z zasadami sprawiedliwości do społeczeństw, do rodzin i do serc poszczególnych wiernych, kształtując ich umysły i wychowując ich uczucia.

MODLITWA PRZED POSIŁKIEM
Pobłogosław, Panie Boże, nas, pobłogosław ten posiłek i tych, którzy go przygotowali i naucz nas dzielić się chlebem, i miłością z tymi, którzy tego potrzebują. Prosimy Cię o to przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

MODLITWA PO POSIŁKU
Dziękujemy Ci, dobry Boże, za ten posiłek i za wszelkie dobro, jakie nam dajesz. Spraw, abyśmy umocnieni Twoimi darami, lepiej Tobie i ludziom służyli. Prosimy Cię o to przez Chrystusa, Pana naszego. Amen