Kategoria: Aktualności

ks. Stanislaw Groń SJ - 24 lipca 2017

Nieprzyjaciel wzrostu

Słowa kluczowe:

16. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 13, 24-43

Żyjemy w świecie tajemniczej mieszaniny pszenicy i chwastu. Czasami zniecierpliwieni pytamy: dlaczego Bóg, nie urządził świata inaczej? Przecież tam, gdzie rośnie kąkol, nie może rosnąć pszenica!

A jednak świat i Kościół są takim polem, na którym rosną dobrzy i źli. Serce człowieka jest miejscem takiego pomieszanego wzrostu. W Kościele mamy się nawracać, wzrastać i naśladować cierpliwość Boga. Źli ludzie istnieją, aby się nawracali i by dobrzy mogli się ćwiczyć w cierpliwości. Czy mamy pewność, że jesteśmy wyłącznie dobrym nasieniem i czy nie ma w nas kąkolu? Pewnie niejeden raz przekonaliśmy się, że te proporcje w nas różnie wyglądają. Nie powinniśmy zapominać, że jesteśmy jeszcze przed ostatecznymi żniwami.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 czerwca 2017

Nie bójcie się ludzi

12. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 10, 26-33

Lęk, strach, obawy towarzyszą wyznawcom Jezusa. Doświadczają ich w świecie doczesności, który jest groźny, bo naznaczony śmiercią.

Stany niepokoju powstają też za sprawą grzechu, bo niektórzy ludzie naruszają cudze bezpieczeństwo, prześladując innych. Ewangelia natrafia na sprzeciw i czasami zostaje odrzucana, a jej głosicieli spotyka śmierć. Bóg w Biblii wiele razy mówi, by człowiek się nie bał. Kierował te słowa do Abrahama, proroków, Maryi, Apostołów, a dziś kieruje też do swoich wyznawców.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 maja 2017

Jezusowe odejście i pozostanie

Wniebowstąpienie Pańskie;
Ewangelia: Mt 28, 16-20

Wspominana dziś w liturgii tajemnica naszej wiary zamyka ziemskie życie Jezusa. Ogarnia nas radość, bowiem na początku Eucharystii modlimy się: Wszechmogący Boże (…) spraw, abyśmy pełni świętej radości składali Tobie dziękczynienie

Ewangelia przenosi nas na jakąś górę w Galilei wyznaczoną na miejsce spotkania ze zmartwychwstałym Chrystusem. Słyszymy naukę, jaką daje Apostołom, ostatnie ważne pouczenie: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 22 kwietnia 2017

Niewiara Tomasza

2. Niedziela Wielkanocna;
Ewangelia: J 20, 19-31

Święty Jan jako jedyny z Ewangelistów opisał rozmowę Zmartwychwstałego z Tomaszem.

Dzięki temu pełniej poznajemy osobowość tego ucznia i lepiej rozumiemy, co dokonało się w jego sercu i świadomości. Wieczorową porą pierwszego dnia tygodnia za zamkniętymi drzwiami Wieczernika zebrana była niekompletna wspólnota Apostołów – brakowało Tomasza. Ich serca biły niespokojnie, dominował lęk i niepewność, bo rozchodziła się niezwykła wiadomość o zmartwychwstaniu Jezusa. Nagle zebrani uczniowie zobaczyli Go, pozdrawiającego ich i pokazującego im zranione ręce i bok. Zdumieni i zalęknieni usłyszeli dwukrotne: Pokój wam! Uspokoili się, powoli ogarniało ich poczucie bezpieczeństwa i radości. Otrzymali misję odpuszczania lub zatrzymywania grzechów. Zmartwychwstały zmienił ich życie, wlał w ich serca pokój i sprawił, że cieszyli się Jego obecnością.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 11 kwietnia 2017

Życzenia wielkanocne 2017

Słowa kluczowe:

Drodzy Członkowie Apostolstwa Modlitwy!

Nasz Pan Jezus Chrystus nie zakończył swej misji zbawczej, umierając na krzyżu, i nie zakończył jej też w grobie. On Zmartwychwstał! I w tym jest nasza nadzieja, bo zamieszkuje w nas Bóg, który jest nieśmiertelny. My również mamy tę nieśmiertelność, bo zostaliśmy zanurzeni w śmierć Chrystusa i Jego zmartwychwstanie!

Gdy kiedyś przyjdzie do nas siostra śmierć, uśpi nasze ciała, które czekać będą na zmartwychwstanie. Odwieczny Bóg – Ten, który żyje na wieki, to sprawi. Ten Duch, który wskrzesił Jezusa z martwych, wskrzesi i nas!

Wierzyć w Syna Człowieczego oznacza dla nas, że nie umrzemy na wieki, a żyć będziemy, bo On złożył nam taką obietnicę. Nasze ciała przekroczą próg wieczności, i w tym kryje się Boża tajemnica i wielka miłość Chrystusa do ludzi.

Zmartwychwstały Syn Boży pojawił się w ludzkim ciele, On nie zrezygnował z niego i wciąż je ma, przebywając w niebie z Ojcem i Duchem, gdzie odbiera chwałę i króluje! Miał ciało od momentu Wielenia. Bóg wyniósł ciało Jezusa-Człowieka do swej chwały! Nie tylko Jego natura Boska doznaje uwielbienia, ale i Jego człowieczeństwo wyrażone w ciele.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 marca 2017

Uzdrowienie niewidomego żebraka

Słowa kluczowe:

4. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia: J 9, 1-41

Są choroby, które nie wynikają z osobistych grzechów ani z grzechów rodziców. Istnieje cierpienie niezawinione, przez które objawia się moc Boga i Jego miłosierdzie.

Uzdrowienie ze ślepoty nastąpiło w szabat. Jezus połączył ślinę z prochem ziemi i nałożył na oczy ślepca błoto, a to było niedozwolonym czynem (prawo szabatowe zakazywało w tym dniu przygotowania lekarzom mikstur i maści). Niewidomy żebrak nie wiedział, co Jezus położył na jego oczy, ale posłuszny nakazowi Pana poszedł do sadzawki Siloam – co się tłumaczy: Posłany – i obmył się, a wracając, już widział!

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 19 marca 2017

Droga Krzyżowa- Pomoc Kościołowi w Potrzebie

Pomoc Kościołowi w Potrzebie jest międzynarodową katolicką organizacją, której celem jest pomoc służąca pojednaniu i ewangelizacji. Została ona założona w 1947 roku przez ojca Werenfrieda Straatena.
Pomoc duchowa i materialna udzielana jest chrześcijanom, przede wszystkim katolikom, którzy z powodu prześladowań, poniżenia, braku księży lub z innych powodów żyją w zagrożeniu utraty wiary albo napotykają różne trudności w jej praktykowaniu. Polska jest krajem, który od 1957 roku otrzymał największą pomoc (stypendialną i na budowę kościołów).

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 21 lutego 2017

Zbytnia troska

8. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 6, 24-34

Jedynym Panem człowieka jest Bóg. On domaga się wyłączności, ale niegodziwa mamona jest groźna, usidla, bierze w posiadanie umysł i serce człowieka.

Ewangelia uczy właściwych postaw wobec życiowych potrzeb: jedzenia, picia, odzieży i mieszkania. Mamy żyć godnie i dzielić się z bliźnimi tym, co mamy. Uczniowie Jezusa nie powinni myśleć o chorobliwym zabezpieczaniu mienia i zbytnio martwić się o jutro, bo Bóg sam zatroszczy się o ich potrzeby! Każdego dnia mamy być zajęci szerzeniem Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wszystko inne będzie nam przydane.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 21 stycznia 2017

Nawrócenie i powołanie

3. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 4, 12-23

Ewangelia św. Mateusza napisana została w drugiej połowie pierwszego stulecia i ożywiać miała wspólnotę nawróconych na chrześcijaństwo Żydów.

Dzisiejszy fragment opisuje, jak Jezus po czterdziestu dniach przebywania na pustyni, gdzie pościł, modlił się i przygotowywał do swej misji, rozpoczął głoszenie Królestwa. Po uwięzieniu Jana Chrzciciela poszedł do Galilei. Prorok Izajasz powiedział o tej krainie, że jest to Galilea pogan: lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Jednym z podstawowych symboli Jezusa jest światło. On nie chce, aby człowiek żył w ciemności! Zbawiciel przynosi ludziom światło swego słowa. Wzywa: nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie. Jezus idzie do ludzi, spotyka się z nimi i ogłasza im swoje przesłanie. Wspólnota chrześcijan ma być solą ziemi i światłem dla świata! Jezus wyśle swych uczniów do wszystkich narodów, aby ukazywali powszechność zbawienia. Wszyscy są powołani do życia jako synowie i córki jednego Boga!

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 24 grudnia 2016

Słowo, Życie, Światło i Ciało

Boże Narodzenie;
Ewangelia: J 1, 1-18

Ewangelista Jan, aby ukazać istotę i zadanie Jezusa, nazywa Go Słowem. Jak ludzkie było u Boga, było Bogiem i we wszystkim jest równe Bogu.

Przez stwórcze Słowo Boże powstało wszystko i przez nie Bóg spełnił, co obiecał, aby ocalić człowieka. A teraz Bóg daje nam możność za pośrednictwem swojego Słowa-Syna stać się Jego dziećmi, a nawzajem dla siebie braćmi, i daje nam swoje Życie!

Słowo, które jest od początku u Boga, w pełni czasów zjawia się jako Światło i objawia się wszystkim. Oświeca Ono każdego człowieka przychodzącego na świat, czy to dziełem stworzenia, czy głosem sumienia lub za pośrednictwem objawienia. Światło i Słowo każdemu daje możność poznania i ukochania Boga.

My wszyscy otrzymaliśmy łaskę. Kto przyjmie Słowo i Światło jako zasadę swojego życia, ten otrzymuje Życie Bożego dziecka i powinien się starać, aby inni mogli Je przyjąć i odnaleźć w Nim swoje zbawienie. Słowo stało się Ciałem – zamieszkało między nami – jako Człowiek. Ono było na początku stworzenia i odkupienia. A potem stało się Chlebem! Światło, Ciało i Życie mamy przyjąć, wtedy jesteśmy synami Światła-Życia i otrzymujemy z Chrystusowej pełni.

Jezus przyjął ludzką naturę i przez to zjednoczył się z nami. Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy! On jest dla nas zdrojem Bożej szczodrobliwości. A łaska jest niezasłużonym darem i za nią możemy tylko dziękować! Bóg daje, aby mógł jeszcze więcej dawać, i to łaskę po łasce! Dziękujemy Ci, Boże, że byłeś przy powstaniu świata i przy narodzeniu każdego z nas, i chcesz być u początku każdego naszego dnia i czynu, aby dawać naszym dniom Światło i Życie, które trwać będzie wiecznie. Czy nie marnowałem łaski i czy Boże Słowo nie brzmi dla mnie w Kościele daremnie?