Słowo kluczowe: Jezus

ks. Stanislaw Groń SJ - 11 marca 2018

Wywyższenie Jezusa

4. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia według św. Jana 3, 14-21

Nikodem, rozmawiając z Jezusem, znał opowieść z Księgi Liczb o jadowitych wężach na pustyni zadających śmierć ludziom.

Wiedział też o ocaleniu ukąszonych, gdy ci spoglądali na słup z umieszczonym na nim wężem. To była starotestamentowa katecheza o śmierci i wybawieniu z niej. Nikodem wywyższył Jezusa w swoim życiu, przyjął Jego naukę, która stała się dla niego drogą postępowania. Gdy Jezus został wywyższony na krzyżu, Nikodem zrozumiał, że każdy kto w Niego wierzy, będzie zbawiony.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 11 lutego 2018

Uzdrowienie trędowatego

Słowa kluczowe:

6. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mk 1, 40-45

Trąd z towarzyszącym mu rozkładem ciała był i jest synonimem życia zakażonego śmiercią.

Nieczystość ta wykluczała dotkniętego nią człowieka z udziału w kulcie. Chory na trąd musiał stronić od zdrowych, by ich nie zarazić. Podobne skutki – jak choroba trądu – wywołują w duszy człowieka grzechy ciężkie. Wyłączają z rodziny dzieci Bożych, a przyłączają do chorych na duszy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 14 stycznia 2018

Wskazywać ludziom Jezusa

2. Niedziela zwykła
Ewangelia według św. Jana 1, 35-42

Uczestniczącym w niedzielnej Eucharystii celebrans uniesie hostię, aby ją pokazać wiernym, i powie im: Oto Baranek Boży! Dla wielu będzie to wielka łaska spotkania z Jezusem.

W dzisiejszej Ewangelii Jan Chrzciciel przedstawił zebranym przy nim ludziom Jezusa, ale nie jako Mesjasza (wtedy, każdy Żyd poderwałby się natychmiast na takie słowa i poszedłby za Nim), lecz jako Baranka Bożego – czyli ofiarę przeznaczoną na zabicie, i to odstraszyło wielu. Wtedy nikt się Nim nie zainteresował z wyjątkiem Andrzeja i Szymona. Oni to zostawili swego dotychczasowego nauczyciela Jan Chrzciciela (którego zadaniem było przygotować drogę Jezusowi) tylko dlatego, że dobrze go słuchali. Potrafili przyjąć to, co do nich mówił i poszli za wskazanym im Barankiem Bożym. Wielu uczniów Janowych jednak nie poszło, woleli trzymać się surowej ascezy. To zdarzenie poucza nas, że i my powinniśmy kierować ludzi do Jezusa. Stanie się to wówczas, kiedy ich Nim zainteresujemy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 września 2017

Słuszna zapłata

25. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 20, 1-16a

Przypowieść poucza o wielkiej łaskawości Boga, który zaprasza każdego z nas do swej winnicy. Nawet dzisiaj niektórzy słuchając jej, źle myślą o gospodarzu, tak jak źle myśleli najęci pierwsi robotnicy, mający do niego żal i pretensje.

Taki osąd jest przejawem ludzkiego pojmowania sprawiedliwości: ile pracowałeś, tyle dostajesz wynagrodzenia. Ale to tylko na pozór wydaje się słuszne.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 12 sierpnia 2017

Autorytet Piotra

Słowa kluczowe:

21. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 16, 13-20

Gdy Jezus przebywał w okolicy Cezarei Filipowej, w kraju pogan i Żydów, zapytał swoich uczniów: Wy za kogo Mnie uważacie?

Dotychczas to oni pytali Jego, a teraz On ich zapytał, aby wprowadzić uczniów w swoją tajemnicę.

Jezus, Syn Człowieczy, Mesjasz, Bóg, Ten, który określa siebie Ja Jestem, chciał być rozpoznany przez uczniów, lecz właściwą odpowiedzią nie mogło być to, co sami z siebie mogli o Nim powiedzieć. Było nią poznanie, które objawił im Bóg; tylko Ojciec mógł objawić, kim jest Syn! Ludzie porównywali Jezusa do znamienitych postaci religijnych z przeszłości: Jana Chrzciciela, Izajasza czy Jeremiasza, lub innego proroka, którzy głosząc słowo Boże, nie zostali przyjęci, zrozumiani i pomarli.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 maja 2017

Jezusowe odejście i pozostanie

Wniebowstąpienie Pańskie;
Ewangelia: Mt 28, 16-20

Wspominana dziś w liturgii tajemnica naszej wiary zamyka ziemskie życie Jezusa. Ogarnia nas radość, bowiem na początku Eucharystii modlimy się: Wszechmogący Boże (…) spraw, abyśmy pełni świętej radości składali Tobie dziękczynienie

Ewangelia przenosi nas na jakąś górę w Galilei wyznaczoną na miejsce spotkania ze zmartwychwstałym Chrystusem. Słyszymy naukę, jaką daje Apostołom, ostatnie ważne pouczenie: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 24 grudnia 2016

Słowo, Życie, Światło i Ciało

Boże Narodzenie;
Ewangelia: J 1, 1-18

Ewangelista Jan, aby ukazać istotę i zadanie Jezusa, nazywa Go Słowem. Jak ludzkie było u Boga, było Bogiem i we wszystkim jest równe Bogu.

Przez stwórcze Słowo Boże powstało wszystko i przez nie Bóg spełnił, co obiecał, aby ocalić człowieka. A teraz Bóg daje nam możność za pośrednictwem swojego Słowa-Syna stać się Jego dziećmi, a nawzajem dla siebie braćmi, i daje nam swoje Życie!

Słowo, które jest od początku u Boga, w pełni czasów zjawia się jako Światło i objawia się wszystkim. Oświeca Ono każdego człowieka przychodzącego na świat, czy to dziełem stworzenia, czy głosem sumienia lub za pośrednictwem objawienia. Światło i Słowo każdemu daje możność poznania i ukochania Boga.

My wszyscy otrzymaliśmy łaskę. Kto przyjmie Słowo i Światło jako zasadę swojego życia, ten otrzymuje Życie Bożego dziecka i powinien się starać, aby inni mogli Je przyjąć i odnaleźć w Nim swoje zbawienie. Słowo stało się Ciałem – zamieszkało między nami – jako Człowiek. Ono było na początku stworzenia i odkupienia. A potem stało się Chlebem! Światło, Ciało i Życie mamy przyjąć, wtedy jesteśmy synami Światła-Życia i otrzymujemy z Chrystusowej pełni.

Jezus przyjął ludzką naturę i przez to zjednoczył się z nami. Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy! On jest dla nas zdrojem Bożej szczodrobliwości. A łaska jest niezasłużonym darem i za nią możemy tylko dziękować! Bóg daje, aby mógł jeszcze więcej dawać, i to łaskę po łasce! Dziękujemy Ci, Boże, że byłeś przy powstaniu świata i przy narodzeniu każdego z nas, i chcesz być u początku każdego naszego dnia i czynu, aby dawać naszym dniom Światło i Życie, które trwać będzie wiecznie. Czy nie marnowałem łaski i czy Boże Słowo nie brzmi dla mnie w Kościele daremnie?


ks. Stanislaw Groń SJ - 27 sierpnia 2016

Jezusowa przestroga

Słowa kluczowe:

Przed ucztą 22. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 14, 1.7-14

Może jesteśmy przekonani, że napomnienie w przypowieści do zaproszonych na ucztę nie dotyczy nas, bo nie zajmujemy pierwszych miejsc przy stole, będąc w gościnie. Z doświadczenia wiemy, że liczą się tylko pierwsi, a słabi – w świecie sukcesu, bezpardonowej walki i konkurencji – pozostają w tyle. Być ostatnim to gorzkie doświadczenie, dlatego wielu chce dołączyć do pierwszych, tych najlepszych! Świat ewangelicznych wartości jest inny, bo bezinteresowny. W nim służy się z pokorą i dyskretnie, a zewnętrzne zachowanie jest odbiciem ludzkiego wnętrza. Chrześcijanin wie, że nie może zamykać się na obecność bliźnich i służbę im, choć czasami nie przynosi to zysku i chwały. On dzieli się z ubogimi i miłuje ich.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 lipca 2016

Modlitwa Pańska

Słowa kluczowe:

Na Górze Błogosławieństw17. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 11, 1-13

Jezus nauczył apostołów modlitwy Ojcze nasz. W wersji św. Łukasza składa się ona z jednego pozdrowienia i pięciu próśb (u św. Mateusza 6, 9-13 próśb jest siedem). Pierwsze prośby wyrażają troskę o szacunek dla imienia Boga i o nadejście Bożego Królestwa.

Kolejne są prośbami o chleb, przebaczenie grzechów, uchronienie przed nowymi grzechami zrodzonymi z ulegania pokusie. Modlitwa ta to pewien wzorzec, według którego mamy szeregować swoje codzienne i konkretne potrzeby, gdy je przedkładamy Bogu.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 czerwca 2016

Niszczycielski pomysł

13. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 9, 51-62

Jezus podążał do Jerozolimy. Jego nauczanie i życie zmierzały ku końcowi. Szedł jako prorok i Mesjasz do miasta, w którym miał umrzeć. Na początku mesjańskiego posłannictwa nie został przyjęty w swym mieście.

Zły początek zapowiadał też i niedobry koniec. Ludzie z miejscowości, do której chciał wejść po opuszczeniu Galilei, także nie chcieli Go przyjąć, a tym samym zmusili do dłuższej drogi. Nie przyjęto tam uczniów i Jezusa dlatego, że byli pielgrzymami udającymi się do Jerozolimy. Każdy, kto chce iść za Jezusem, musi liczyć się z tym, że niektórzy mogą go odrzucić. Mogą być takie miasta, wioski i domy, które wieją chłodem odrzucenia.

Czytaj więcej