Słowo kluczowe: Jezus

ks. Stanislaw Groń SJ - 13 maja 2018

Zawsze głoście Ewangelię!

Wniebowstąpienie Pańskie
Ewangelia według św. Marka 16, 15-20

W uroczystość Wniebowstąpienia usłyszymy w Prefacji mszalnej, że Chrystus uprzedził nas w chwale:(…) Pan Jezus, Zwycięzca grzechu i śmierci, wstąpił (dzisiaj) do nieba jako Król chwały, którego podziwiają Aniołowie.

On jest Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, Sędzią świata i Władcą stworzenia. Wstępując do nieba, nie porzucił nas w ludzkiej niedoli, lecz jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej ojczyzny, aby umocnić naszą nadzieję, że jako członki Mistycznego Ciała również tam wejdziemy. Dlatego pełnią łask paschalnych radują się wszystkie ludy na całej ziemi. (…).

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 11 marca 2018

Wywyższenie Jezusa

4. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia według św. Jana 3, 14-21

Nikodem, rozmawiając z Jezusem, znał opowieść z Księgi Liczb o jadowitych wężach na pustyni zadających śmierć ludziom.

Wiedział też o ocaleniu ukąszonych, gdy ci spoglądali na słup z umieszczonym na nim wężem. To była starotestamentowa katecheza o śmierci i wybawieniu z niej. Nikodem wywyższył Jezusa w swoim życiu, przyjął Jego naukę, która stała się dla niego drogą postępowania. Gdy Jezus został wywyższony na krzyżu, Nikodem zrozumiał, że każdy kto w Niego wierzy, będzie zbawiony.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 11 lutego 2018

Uzdrowienie trędowatego

Słowa kluczowe:

6. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mk 1, 40-45

Trąd z towarzyszącym mu rozkładem ciała był i jest synonimem życia zakażonego śmiercią.

Nieczystość ta wykluczała dotkniętego nią człowieka z udziału w kulcie. Chory na trąd musiał stronić od zdrowych, by ich nie zarazić. Podobne skutki – jak choroba trądu – wywołują w duszy człowieka grzechy ciężkie. Wyłączają z rodziny dzieci Bożych, a przyłączają do chorych na duszy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 14 stycznia 2018

Wskazywać ludziom Jezusa

2. Niedziela zwykła
Ewangelia według św. Jana 1, 35-42

Uczestniczącym w niedzielnej Eucharystii celebrans uniesie hostię, aby ją pokazać wiernym, i powie im: Oto Baranek Boży! Dla wielu będzie to wielka łaska spotkania z Jezusem.

W dzisiejszej Ewangelii Jan Chrzciciel przedstawił zebranym przy nim ludziom Jezusa, ale nie jako Mesjasza (wtedy, każdy Żyd poderwałby się natychmiast na takie słowa i poszedłby za Nim), lecz jako Baranka Bożego – czyli ofiarę przeznaczoną na zabicie, i to odstraszyło wielu. Wtedy nikt się Nim nie zainteresował z wyjątkiem Andrzeja i Szymona. Oni to zostawili swego dotychczasowego nauczyciela Jan Chrzciciela (którego zadaniem było przygotować drogę Jezusowi) tylko dlatego, że dobrze go słuchali. Potrafili przyjąć to, co do nich mówił i poszli za wskazanym im Barankiem Bożym. Wielu uczniów Janowych jednak nie poszło, woleli trzymać się surowej ascezy. To zdarzenie poucza nas, że i my powinniśmy kierować ludzi do Jezusa. Stanie się to wówczas, kiedy ich Nim zainteresujemy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 września 2017

Słuszna zapłata

25. Niedziela zwykła
Ewangelia: Mt 20, 1-16a

Przypowieść poucza o wielkiej łaskawości Boga, który zaprasza każdego z nas do swej winnicy. Nawet dzisiaj niektórzy słuchając jej, źle myślą o gospodarzu, tak jak źle myśleli najęci pierwsi robotnicy, mający do niego żal i pretensje.

Taki osąd jest przejawem ludzkiego pojmowania sprawiedliwości: ile pracowałeś, tyle dostajesz wynagrodzenia. Ale to tylko na pozór wydaje się słuszne.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 12 sierpnia 2017

Autorytet Piotra

Słowa kluczowe:

21. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 16, 13-20

Gdy Jezus przebywał w okolicy Cezarei Filipowej, w kraju pogan i Żydów, zapytał swoich uczniów: Wy za kogo Mnie uważacie?

Dotychczas to oni pytali Jego, a teraz On ich zapytał, aby wprowadzić uczniów w swoją tajemnicę.

Jezus, Syn Człowieczy, Mesjasz, Bóg, Ten, który określa siebie Ja Jestem, chciał być rozpoznany przez uczniów, lecz właściwą odpowiedzią nie mogło być to, co sami z siebie mogli o Nim powiedzieć. Było nią poznanie, które objawił im Bóg; tylko Ojciec mógł objawić, kim jest Syn! Ludzie porównywali Jezusa do znamienitych postaci religijnych z przeszłości: Jana Chrzciciela, Izajasza czy Jeremiasza, lub innego proroka, którzy głosząc słowo Boże, nie zostali przyjęci, zrozumiani i pomarli.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 maja 2017

Jezusowe odejście i pozostanie

Wniebowstąpienie Pańskie;
Ewangelia: Mt 28, 16-20

Wspominana dziś w liturgii tajemnica naszej wiary zamyka ziemskie życie Jezusa. Ogarnia nas radość, bowiem na początku Eucharystii modlimy się: Wszechmogący Boże (…) spraw, abyśmy pełni świętej radości składali Tobie dziękczynienie

Ewangelia przenosi nas na jakąś górę w Galilei wyznaczoną na miejsce spotkania ze zmartwychwstałym Chrystusem. Słyszymy naukę, jaką daje Apostołom, ostatnie ważne pouczenie: Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 24 grudnia 2016

Słowo, Życie, Światło i Ciało

Boże Narodzenie;
Ewangelia: J 1, 1-18

Ewangelista Jan, aby ukazać istotę i zadanie Jezusa, nazywa Go Słowem. Jak ludzkie było u Boga, było Bogiem i we wszystkim jest równe Bogu.

Przez stwórcze Słowo Boże powstało wszystko i przez nie Bóg spełnił, co obiecał, aby ocalić człowieka. A teraz Bóg daje nam możność za pośrednictwem swojego Słowa-Syna stać się Jego dziećmi, a nawzajem dla siebie braćmi, i daje nam swoje Życie!

Słowo, które jest od początku u Boga, w pełni czasów zjawia się jako Światło i objawia się wszystkim. Oświeca Ono każdego człowieka przychodzącego na świat, czy to dziełem stworzenia, czy głosem sumienia lub za pośrednictwem objawienia. Światło i Słowo każdemu daje możność poznania i ukochania Boga.

My wszyscy otrzymaliśmy łaskę. Kto przyjmie Słowo i Światło jako zasadę swojego życia, ten otrzymuje Życie Bożego dziecka i powinien się starać, aby inni mogli Je przyjąć i odnaleźć w Nim swoje zbawienie. Słowo stało się Ciałem – zamieszkało między nami – jako Człowiek. Ono było na początku stworzenia i odkupienia. A potem stało się Chlebem! Światło, Ciało i Życie mamy przyjąć, wtedy jesteśmy synami Światła-Życia i otrzymujemy z Chrystusowej pełni.

Jezus przyjął ludzką naturę i przez to zjednoczył się z nami. Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy! On jest dla nas zdrojem Bożej szczodrobliwości. A łaska jest niezasłużonym darem i za nią możemy tylko dziękować! Bóg daje, aby mógł jeszcze więcej dawać, i to łaskę po łasce! Dziękujemy Ci, Boże, że byłeś przy powstaniu świata i przy narodzeniu każdego z nas, i chcesz być u początku każdego naszego dnia i czynu, aby dawać naszym dniom Światło i Życie, które trwać będzie wiecznie. Czy nie marnowałem łaski i czy Boże Słowo nie brzmi dla mnie w Kościele daremnie?


ks. Stanislaw Groń SJ - 27 sierpnia 2016

Jezusowa przestroga

Słowa kluczowe:

Przed ucztą 22. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 14, 1.7-14

Może jesteśmy przekonani, że napomnienie w przypowieści do zaproszonych na ucztę nie dotyczy nas, bo nie zajmujemy pierwszych miejsc przy stole, będąc w gościnie. Z doświadczenia wiemy, że liczą się tylko pierwsi, a słabi – w świecie sukcesu, bezpardonowej walki i konkurencji – pozostają w tyle. Być ostatnim to gorzkie doświadczenie, dlatego wielu chce dołączyć do pierwszych, tych najlepszych! Świat ewangelicznych wartości jest inny, bo bezinteresowny. W nim służy się z pokorą i dyskretnie, a zewnętrzne zachowanie jest odbiciem ludzkiego wnętrza. Chrześcijanin wie, że nie może zamykać się na obecność bliźnich i służbę im, choć czasami nie przynosi to zysku i chwały. On dzieli się z ubogimi i miłuje ich.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 lipca 2016

Modlitwa Pańska

Słowa kluczowe:

Na Górze Błogosławieństw17. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 11, 1-13

Jezus nauczył apostołów modlitwy Ojcze nasz. W wersji św. Łukasza składa się ona z jednego pozdrowienia i pięciu próśb (u św. Mateusza 6, 9-13 próśb jest siedem). Pierwsze prośby wyrażają troskę o szacunek dla imienia Boga i o nadejście Bożego Królestwa.

Kolejne są prośbami o chleb, przebaczenie grzechów, uchronienie przed nowymi grzechami zrodzonymi z ulegania pokusie. Modlitwa ta to pewien wzorzec, według którego mamy szeregować swoje codzienne i konkretne potrzeby, gdy je przedkładamy Bogu.

Czytaj więcej