Słowo kluczowe: Jezus

ks. Stanislaw Groń SJ - 27 sierpnia 2016

Jezusowa przestroga

Słowa kluczowe:

Przed ucztą 22. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 14, 1.7-14

Może jesteśmy przekonani, że napomnienie w przypowieści do zaproszonych na ucztę nie dotyczy nas, bo nie zajmujemy pierwszych miejsc przy stole, będąc w gościnie. Z doświadczenia wiemy, że liczą się tylko pierwsi, a słabi – w świecie sukcesu, bezpardonowej walki i konkurencji – pozostają w tyle. Być ostatnim to gorzkie doświadczenie, dlatego wielu chce dołączyć do pierwszych, tych najlepszych! Świat ewangelicznych wartości jest inny, bo bezinteresowny. W nim służy się z pokorą i dyskretnie, a zewnętrzne zachowanie jest odbiciem ludzkiego wnętrza. Chrześcijanin wie, że nie może zamykać się na obecność bliźnich i służbę im, choć czasami nie przynosi to zysku i chwały. On dzieli się z ubogimi i miłuje ich.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 lipca 2016

Modlitwa Pańska

Słowa kluczowe:

Na Górze Błogosławieństw17. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 11, 1-13

Jezus nauczył apostołów modlitwy Ojcze nasz. W wersji św. Łukasza składa się ona z jednego pozdrowienia i pięciu próśb (u św. Mateusza 6, 9-13 próśb jest siedem). Pierwsze prośby wyrażają troskę o szacunek dla imienia Boga i o nadejście Bożego Królestwa.

Kolejne są prośbami o chleb, przebaczenie grzechów, uchronienie przed nowymi grzechami zrodzonymi z ulegania pokusie. Modlitwa ta to pewien wzorzec, według którego mamy szeregować swoje codzienne i konkretne potrzeby, gdy je przedkładamy Bogu.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 czerwca 2016

Niszczycielski pomysł

13. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Łk 9, 51-62

Jezus podążał do Jerozolimy. Jego nauczanie i życie zmierzały ku końcowi. Szedł jako prorok i Mesjasz do miasta, w którym miał umrzeć. Na początku mesjańskiego posłannictwa nie został przyjęty w swym mieście.

Zły początek zapowiadał też i niedobry koniec. Ludzie z miejscowości, do której chciał wejść po opuszczeniu Galilei, także nie chcieli Go przyjąć, a tym samym zmusili do dłuższej drogi. Nie przyjęto tam uczniów i Jezusa dlatego, że byli pielgrzymami udającymi się do Jerozolimy. Każdy, kto chce iść za Jezusem, musi liczyć się z tym, że niektórzy mogą go odrzucić. Mogą być takie miasta, wioski i domy, które wieją chłodem odrzucenia.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 kwietnia 2016

Przykazanie nowe

Słowa kluczowe:

Chrystus myjący nogi apostołom5. Niedziela Wielkanocna;
Ewangelia: J 13, 31-35

Jezus w Wieczerniku powiedział Apostołom: jeszcze krótko jestem z wami, (…) dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Słowa te były dla nich trudne, tajemnicze, a nawet niezrozumiałe.

Dotąd słuchali Go, pytali, chodzili z Nim, a od teraz wszystko miało ulec zmianie. Jego obecność fizyczna wśród nich kończy się. Nadchodzi czas powrotu do Domu Ojca. Apostołom i uczniom Jezus zostawił nadzieję spotkania i wytyczył drogę, którą mają iść. Pozostawił też inny rodzaj swej obecności pośród swego ludu – pod osłoną znaków sakramentalnych i w potrzebujących miłości bliźnich. Drogą dojścia do Niego będzie ofiarna i służebna miłość bliźniego!

Jezus uczył takiej miłości w Wieczerniku, obmywając nogi uczniom. Swoim życiem pokazał przez to model prawdziwej miłości służebnej, kochającej aż do śmierci!

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 25 lutego 2016

Rok ostatniej szansy

Słowa kluczowe:

rok ostatniej szansy3. Niedziela Wielkiego Postu;
Ewangelia: Łk 13, 1-9

Łączenie grzechu z zaistniałą tragedią jako karą za występki to starotestamentowa żydowska doktryna, którą Jezus odrzucił. On wskazał, że nie należy wnioskować o grzechu i winie z doświadczanego w życiu cierpienia.

Przykre, bolesne sytuacje zdarzają się też dobrym ludziom. To grzech niesie z sobą zgubne następstwa i niszczy człowieka! Bóg w swoim miłosierdziu oczekuje, aby grzesznik zmienił życie i zerwał ze złem, dlatego Kościół napomina, zachęca, zanosi modlitwy, wskazuje dobre przykłady.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 18 stycznia 2016

Droga do wiary

Ewangelista Łukasz oświadczył, że zbadał dokładnie wszystko, co przekazali naoczni świadkowie o Jezusie – słudzy słowa w Kościele. On wykonał pracę badawczą i postanowił po kolei opowiedzieć o Jezusie jakiemuś dostojnemu Teofilowi.

To co napisał w Ewangelii, to nie fantastyczne opowieści jak w pogańskich religiach, lecz sprawdzone wydarzenia, fakty i ich zbawcze znaczenie. Nie wiemy, czy to imię (po grecku imię Teofil znaczy miły Bogu, miłujący Boga) odnosi się do jakiejś historycznej osoby, czy też jest symbolicznym zwróceniem się do wszystkich Bożych przyjaciół. Łukasz, pisząc o Jezusie, opowiada Jego historię także nam, aby wzmocnić nasze zaufanie do Ewangelii. Chce nauczyć wiary, abyśmy mieli życie wieczne! A wszyscy wierzący słowu Bożemu są ludźmi, w których Bóg ma upodobanie! Bóg przynagla każdego czytającego święte księgi mówiące o Jezusie Chrystusie, Bogu-Człowieku, do opowiedzenia się za Nim.

Czytaj więcej


ks. Stanislaw Groń SJ - 23 grudnia 2015

Święta Rodzina

Niedziela Świętej Rodziny;
Ewangelia: Łk 2, 41-52

To święto zachęca młodych, aby nie bali się pełnić woli Boga, a rodziców, aby nie dziwili się ich dojrzałości duchowej i mądrości. Miłość do Boga zobowiązuje bardziej niż miłość do matki i ojca!

Spokój życia Świętej Rodziny został zakłócony samowolnym pozostaniem Jezusa, wchodzącego w religijną pełnoletniość, w świątyni jerozolimskiej. Dopiero po trzech dniach poszukiwań Rodzice odnaleźli Go. Tym zachowaniem Syn sprawił Im ból i była to dla Nich próba wiary. Jezus pozostał w świątyni może dlatego, aby nauczycieli Prawa pouczyć, że On jest światłem, bez którego nikt nie zrozumie i nie wyjaśni sensu Pisma. A może chciał przez ten przedłużony pobyt w mieście, które zabija proroków, powiedzieć Matce, że kiedyś i Ona straci Go tutaj? Czytając to opowiadanie, wiemy, co mamy czynić, gdy nie możemy zrozumieć Jezusowych słów lub czynów. Wtedy jak Maryja rozważajmy je w pamięci i sercu, czekając aż Bóg nam je rozjaśni.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 6 sierpnia 2015

Przemienienie Jezusa, czyli o światłości przemieniającej świat

Słowa kluczowe:

My wszyscy z odsłoniętą twarzą wpatrujemy się w jasność Pańską jakby w zwierciadle; za sprawą Ducha Pańskiego, coraz bardziej jaśniejąc, upodabniamy się do Jego obrazu.

(2 Kor 3,18)

Naszym powołaniem jest przebóstwienie

Przeczytaj teksty z Ewangelii, zapisane u św. Łukasza 9,28-36 i św. Mateusza 17,1-8 i na ich podstawie przeprowadź medytację. Wybierz sobie spokojne, odpowiednie do modlitwy miejsce i pomyśl przez chwilę, jak łatwo było ci zwrócić się do Boga wśród pejzażu malowniczych gór. Nasz Pan modlił się wiele razy w zacisznych miejscach na osobności; na taką wyprawę brał ze sobą apostołów. Zabrał ich także, gdy wybrał się na Górę Tabor, aby się modlić. Ty także powinieneś mieć codziennie zaplanowane dobrze przygotowane spotkanie z Panem – twoją modlitwę; miejscem jej odbycia niekoniecznie musi być twoje mieszkanie; tym razem może być jakaś piękna góra na twoim wakacyjnym szlaku. Kiedyś Jezus zabrał ze sobą na wysoką górę trzech uczniów: Piotra, Jakuba i Jana, a dzisiaj w medytacji tej ewangelicznej sceny zaprasza do modlitwy także i ciebie.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 16 lutego 2015

Bolesne cierpienia Jezusa

Słowa kluczowe:

droga krzyżowaChrystus naszą nadzieją chwały

Miłość nadaje ofierze Chrystusa wartość odkupieńczą i wynagradzającą, ekspiacyjną i zadośćczyniącą. On nas wszystkich poznał i ukochał w ofiarowaniu swego życia.

Żaden człowiek, nawet najświętszy, nie był w stanie wziąć na siebie grzechów wszystkich ludzi i ofiarować się za wszystkich. Istnienie w Chrystusie Boskiej Osoby Syna, która przekracza i jednocześnie obejmuje wszystkie osoby ludzkie oraz ustanawia Go Głową całej ludzkości, umożliwia Jego ofiarę odkupieńczą za wszystkich (KKK 616). 

Wielki Post nazwę swą zawdzięcza przede wszystkim praktykom pokutnym wiernych, ponieważ posty, obok modlitwy i spowiedzi zawsze zajmowały poczesne miejsce w przygotowaniu do Wielkanocy. Praktyka postu została ujednolicona w Kościele przez papieża św. Grzegorza Wielkiego w VI wieku i objęła okres 40 dni, nie wliczając niedziel. Czterdziestodniowy post jest naśladowaniem Chrystusa, który tyleż dni przygotowywał się do publicznej działalności, a także do swej Paschy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 6 listopada 2014

Dobry Pasterz

phoca thumb l dobry pasterzMozaika tak zatytułowana znajduje się w środkowej arkadzie północnej nawy głównej. Scena jest ilustracją ewangelicznej przypowieści zapisanej przez św. Łukasza (15,1-7). Jej projekt wykonał Leonard Stroynowski. Układanie mozaiki Dobrego Pasterza zostało zakończone w połowie roku 1923 roku. Bratu zakonnemu, jezuicie, Wojciechowi Pieczonce pomagał w jej złożeniu Teodor Podobieński. Od wykonania tej mozaiki rozpoczęto dekoracje w nawie głównej świątyni. Układanie jej trwało ponad sześć miesięcy.

Czytaj więcej