Słowo kluczowe: listy

ks. Stanislaw Groń SJ - 9 czerwca 2000

Święty Paweł – człowiek, który zmienił stary świat

Słowa kluczowe:

med0006W modlitewnej refleksji odkryj żarliwość misyjną św. Pawła, abyś mógł się przekonać, jak wielkiego dzieła ewangelizacyjnego dokonał (przeczytaj jego listy oraz Dzieje Apostolskie, bo są one źródłem poznania jego osoby, działalności i nauki). Misja jego polegała na zwiastowaniu radosnej Nowiny nie jednemu wybranemu ludowi, lecz wszystkim narodom świata i każdemu człowiekowi, który chciał jej słuchać. W osobie tego misjonarza medytuj moc Bożą, zdolną pozyskać do wiary w Chrystusa wielu ludzi.

Prześladowca chrześcijan i apostoł

        Urodził się w Tarsie w Cylicji w pierwszych latach naszej ery. Był synem zamożnego faryzeusza z pokolenia Beniamina (Rz 11,1; Flp 3,5). Wyrósł w greckiej kulturze i był od urodzenia obywatelem rzymskim. Był prawowiernym faryzeuszem, obrzezanym w ósmym dniu, dumnym ze swego kulturowego dziedzictwa, dokładnym w przestrzeganiu faryzejskich zasad. Długa była jego droga do nawrócenia: od współuczestnictwa w kamienowaniu „heretyka” – św. Szczepana (pierwszego chrześcijańskiego męczennika), do cudownego wydarzenia w drodze do Damaszku. W Jerozolimie w młodości u rabina Gamaliela zdobył głęboką znajomość Starego Testamentu. Był zagorzałym przeciwnikiem chrześcijan, siejącym wśród nich postrach. Pod Damaszkiem powaliła go światłość z nieba i doświadczył objawienia: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? (Dz 9,4). Nawrócenie było natychmiastowe. Z prześladowcy chrześcijan stał się wśród nich gorliwym apostołem Chrystusa. Miał swą metodę ewangelizacyjną – pracował wśród pogan – aby najskuteczniej dotrzeć do wszystkich z głoszeniem Chrystusa. Był niestrudzonym misjonarzem, pracującym ofiarnie przez wiele lat. Był tropiony i prześladowany przez przeciwników do końca swego życia. Ortodoksyjni Żydzi traktowali go jako odstępcę, a uczniowie Jezusa wątpili u początku jego nowej drogi w szczerość intencji i w nawrócenie, później zaś ufali mu i kochali go. Doświadczał ustawicznej walki – także z sobą samym – ale pozostał bez reszty oddany Bogu. Miał wielkie serce, umysł i szlachetność duszy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 17 sierpnia 1994

Święty Franciszek Ksawery

Święty Franciszek Ksawery (Francisco Jasso de Azpilcueta y Javier), urodził się 7 kwietnia 1506 r. w zamku rodzinnym w miejscowości Xavier w kraju Basków (Nawarra – Hiszpania). Rodzina jego należała do stronnictwa profrancuskiego i walczyła o wolność Nawarry przeciw Hiszpanom. Przyczyniło się to walnie do jej upadku. Jego ojciec był doktorem uniwersytetu w Bolonii, prezydentem Rady Królewskiej Nawarry. Franciszek już jako chłopiec przeznaczony został do stanu duchownego i otrzymał tonsurę. W roku 1525 wysłany został na studia filozoficzne do Paryża. Był przystojny, wysportowany, bardzo ambitny i posiadał nieprzeciętne zdolności. Uzyskawszy stopień magistra wykładał przez jakiś czas w College Dormans-Beauvais, gdzie zaprzyjaźnił się z bł. Piotrem Favre (1526 r.), a za jego pośrednictwem poznał (1529 r.) św. Ignacego Loyolę. Stał się jego wiernym uczniem i przyjacielem. Zamieszkali w jednym pokoju. Mieli więc dosyć okazji, aby się poznać i przedstawić sobie swoje zamiary i ideały. Równocześnie Franciszek rozpoczął na Sorbonie studia teologiczne i zamierzał poświęcić się na służbę Bożą. Duszą całej trójki i duchowym wodzem był św. Ignacy. Razem też obmyślili utworzyć pod sztandarem Chrystusa nową rodzinę zakonną, oddaną bez reszty w służbę Kościoła Chrystusowego.

Czytaj więcej