Słowo kluczowe: miłość

ks. Stanislaw Groń SJ - 23 kwietnia 2016

Przykazanie nowe

Słowa kluczowe:

Chrystus myjący nogi apostołom5. Niedziela Wielkanocna;
Ewangelia: J 13, 31-35

Jezus w Wieczerniku powiedział Apostołom: jeszcze krótko jestem z wami, (…) dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Słowa te były dla nich trudne, tajemnicze, a nawet niezrozumiałe.

Dotąd słuchali Go, pytali, chodzili z Nim, a od teraz wszystko miało ulec zmianie. Jego obecność fizyczna wśród nich kończy się. Nadchodzi czas powrotu do Domu Ojca. Apostołom i uczniom Jezus zostawił nadzieję spotkania i wytyczył drogę, którą mają iść. Pozostawił też inny rodzaj swej obecności pośród swego ludu – pod osłoną znaków sakramentalnych i w potrzebujących miłości bliźnich. Drogą dojścia do Niego będzie ofiarna i służebna miłość bliźniego!

Jezus uczył takiej miłości w Wieczerniku, obmywając nogi uczniom. Swoim życiem pokazał przez to model prawdziwej miłości służebnej, kochającej aż do śmierci!

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 21 listopada 2014

Sąd z uczynków miłości

Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata;
Ewangelia: Mt 25, 31-46

Jezus chce żyć w sercach ludzi; i nikt nie jest wyłączony z Jego miłości, a każdy człowiek godny jest Jego miłosierdzia i uwagi. Służebna posługa świadczona ludziom jest zawsze posługą okazaną także Jemu samemu. Kiedy zwracamy się do ludzi w geście dobroci i miłosierdzia, to zawsze kierujemy to też i do Niego.

Gdy wszystko znajdzie już wypełnienie na końcu naszej drogi życia, zanim rozpocznie się nasza wieczność, Zmartwychwstały Pan zada nam pytanie o miłość, zwłaszcza świadczoną wykluczonym i ubogim. Jezus utożsamia się z najmniejszymi, biednymi i wie, że ofiarną miłość mogą im okazywać i praktykować wszyscy. Miłość jest tak ważna, że to, co czynimy bez niej, niczym jest przed Bogiem!

Jezus ukrzyżowany – wspominany dziś w liturgii Kościoła Król i Pan Wszechświata – doświadczył na sobie cierpienia, głodu, nagości, samotności… Ewangelia w dzisiejszą uroczystość zaprasza nas do rachunku sumienia z czynów miłosierdzia i każe nam spojrzeć na Jezusa, jako na Sędziego, którego sprawiedliwy sąd ujawni wszystkie nasze ukryte czyny i gesty miłości lub odsłoni ich brak. Znakiem naszej wierności Chrystusowi będą nie słowa, lecz czyny! Liczyć będzie się tylko to, co zrobiliśmy dobrego, ale zdamy sprawę i z tego, co zaniedbaliśmy. Okaże się, jak służyliśmy Jezusowi w bliźnich i czy oni rozpoznali w nas Chrystusa. Żyjąc na ziemi, spotykamy Chrystusa, jako Dobrego Pasterza, a On przypomina nam, abyśmy nie stali się obojętni na potrzeby bliźnich i nie popadli w grzech znieczulicy. Zaniedbać potrzebujących, głodnych, więźniów, uchodźców to porzucić wiarę w Królestwo Boże i zdradzić Jezusa, bo wszyscy oni są Jego braćmi!

Co dałem bliźnim: miłość, miłosierdzie, litość, łzy, pociechę, szczere współczucie, dar chleba, odzienie, serdeczny uśmiech czy pokój? Jak praktykuję uczynki miłosierdzia wobec duszy i ciała?

Królowanie Chrystusa trzeba urzeczywistniać już tu na ziemi poprzez naszą ofiarną służbę bliźnim, walkę ze złem, grzechem, cierpieniem i nędzą. W ten sposób On przemieni nasze serce i świat.


ks. Stanislaw Groń SJ - 22 października 2014

Największe przykazanie

30. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 22, 34-40

Bóg jest miłością i nakazuje nam miłować. Miłość i przykazanie miłości zaczyna się od Niego. Mamy miłować Jego, siebie, bliźnich i zawsze mieć ich w sercu.

Kto Boga miłuje, będzie rozumnie miłował siebie, a swojego bliźniego jak samego siebie. Nasze odniesienie do ludzi w miłości jest sprawdzianem prawdziwej więzi z Bogiem. Miłość wolna od egoizmu jest jedna, jak jeden jest Bóg. Ona jest wypełnieniem Prawa, ponieważ upodabnia nas do Boga.

W czasach Chrystusa uczeni w Piśmie obudowali Prawo Boże komentarzami, mnożąc nakazy i zakazy. Nauczali, że istnieje 613 przykazań: 365 nakazów i 248 zakazów. Jezus dał nam kryterium oceny: wszelkie prawo, które nie podtrzymuje i nie przyczynia się do wzrostu miłości i wolności koniecznej do miłowania, jest szkodliwe!

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 6 października 2014

Opisać miłość

O, jak wielki jest ogień najczystszej miłości, który płonie w Twym Najświętszym Sercu. Szczęśliwa dusza, która zrozumiała miłość Serca Jezusowego. (św. Faustyna, Dzienniczek, 304)

W codziennym życiu, a także w życiu religijnym większość rzeczy ujmujemy w znaki, symbole, obrazy i używamy opisowych wyrażeń ukazujących daną rzeczywistość. Czytając Dzienniczek św. Faustyny, natrafiamy wiele razy na znane, ale i specyficzne określenia użyte przez nią do opisu stanu ducha – doświadczeń wewnętrznych, czy też samego Sacrum. Niektóre jej słowa i konstrukcje zdaniowe są znane od dawna w teologii, inne są utworzone przez nią, niejako na jej potrzeby. Jest to zjawisko spotykane wśród świętych i mistyków, pragnących lepiej oddać swój stan duchowy.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 19 lutego 2014

Recepta na lepszy świat

7. Niedziela zwykła;
Ewangelia: Mt 5, 38-48

Przykazanie miłości nieprzyjaciół nakazuje chrześcijanom miłość w miejsce odwetu, który zawsze rodzi zło. Miłość buduje!

Ona naprawia zniszczone relacje, odwraca bieg złych spraw, zauważa potrzeby i pomaga leczyć zranione serca. Rozwiązywanie konfliktów wymaga miłości i czasu, a te są sposobem na usunięcie napięć i na właściwe podejście do potrzeb innych. Nasz Pan wzywa swych uczniów do uznania miłości bliźnich za wartość większą od posiadanych rzeczy i dóbr duchowych. Jezus powołał uczniów i Kościół jako wspólnotę miłujących się ludzi. Miłość, przyjaźń, przebaczenie, hojność i życzliwa postawa wobec innych to wyzwania dla tych, którzy są Jego uczniami.

Czasami w imię sprawiedliwości próbuje się zwalczać zło złem, lecz sprawiedliwość rozumiana jako wyrównywanie rachunków nigdy nie spowoduje, że świat stanie się lepszy, bo nie zmieni ludzkiego serca. Zmienić je można tylko dobrocią i miłością! Dzisiejsza Ewangelia jest wspaniałą lekcją, jak czynić świat lepszym, a podane w niej przykłady: jeśli cię kto uderzy…, zmusza cię kto…, chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę…, mają wspólny mianownik – umieranie z miłości do osobistego wroga.

Czasami pytamy, czy nieopieranie się złu nie jest szkodliwe, czy nie zwiększa zuchwałości wrogów i sprawia, że zło jeszcze bardziej się rozprzestrzenia. Odpowiedź brzmi: Nie! Życie Jezusa potwierdza to przykazanie. To na Nim załamało się odwieczne koło odwetu za doznaną krzywdę! On pozwolił podeptać swój honor i poniósł ciężkie drzewo krzyża, i to więcej niż tysiąc kroków, a na Golgocie dał się ograbić z szat.

Jezus z wysokości krzyża pociąga nas do miłości przebaczającej, abyśmy zobaczyli, gdzie jesteśmy. By nauczyć nas miłości nieprzyjaciół, Bóg prowadzi nas śladami Jezusa. Jego przykazaniem codziennie jesteśmy zaskakiwani i z zachowywania go codziennie rodzi się nowy człowiek – dojrzalszy w miłowaniu.


ks. Stanislaw Groń SJ - 23 kwietnia 2013

To nie utopia

Słowa kluczowe:

5. Niedziela Wielkanocna
Ewangelia: J 13, 31-35

Zbliżała się chwila rozstania Jezusa z uczniami. W wieczerniku Pan, umywając apostołom nogi, pokazał, jak ich miłuje. Zostawił im i nam wzór służebnej miłości, pragnąc, aby miłość zbudowała z nich wspólnotę. Wiedział, że razem będą mogli łatwiej przeżyć to, co wkrótce się stanie. Przykazanie miłości jest dlatego nowe, bo podaje nową miarę i wzór miłości: jak Ja was umiłowałem.

Etap obecności fizycznej Jezusa wśród ludzi dobiegał końca. Nadchodził czas powrotu do domu Ojca. Drogą dojścia do Boga i do człowieka odtąd będzie miłość, pojęta nie jako burza rozbudzonych uczuć, ale jako miłość ofiarna, kochająca, służebna… Ona przynosi dobro człowiekowi i chwałę Bogu.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 4 marca 2013

Pragnienie wciąż żywe

Słowa kluczowe:

W Sercu Zbawiciela została objawiona świętość, miłość, sprawiedliwość, miłosierdzie, pokora, mądrość, i ciągle płoną w Nim wielkie pragnienia, aby zjednoczyć ludzkie serca z Bogiem.

Serce i uczucia

Często czytamy Biblię, modlimy się, pomagamy bliźnim, a w naszych mieszkaniach mamy obrazy i wizerunki Serca Bożego. W życiu słyszeliśmy już tyle zachęt do miłości Boga i bliźniego, a nasze serca są wciąż letnie. Czasami rozpalają się miłością na krótko, ale potem znów ziębną. Istotą kultu Serca Jezusowego jest Jego miłość i odpowiedź na nią. Miłość pojęta nie jako sentyment, ale ofiarny czyn. Św. Ignacy z Loyoli nauczał, że miłość winno się zakładać więcej na czynach niż na słowach. Taka jest dynamika miłości – wzajemne obdarowywanie, a jej czytelnym znakiem jest otwarte Serce Zbawiciela.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 17 sierpnia 2012

Bł. Jan Beyzym SJ, czyli o miłości, która chce nas poprowadzić dalej

Słowa kluczowe:

…Miłość staje się troską człowieka i posługą dla drugiego. Nie szuka już samej siebie, zanurzenia w upojeniu szczęściem; poszukuje dobra osoby ukochanej: staje się wyrzeczeniem, jest gotowa do poświęceń, co więcej, poszukuje ich…
Benedykt XVI, Deus caritas est, 6

Dnia 18 sierpnia 2012 r. świętowaliśmy 10. rocznicę wyniesienia do chwały ołtarzy jezuickiego kapłana bł. Jana Beyzyma, niestrudzonego apostoła trędowatych na Madagaskarze. W roku 2002 na krakowskich Błoniach z udziałem ponadmilionowej rzeszy wiernych  bł. Jan Paweł II  przypomniał jego postać w wygłoszonym kazaniu i zaliczył go do grona błogosławionych. Był to wielki dzień chwały dla tego jakże szlachetnego syna naszej Ojczyzny i dla Kościoła nie tylko w Polsce. Tą beatyfikacją Kościół lokalny i powszechny docenił jego heroiczną miłość okazywaną przez ponad 13 lat najuboższym trędowatym na Madagaskarze.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 17 września 2000

Święty o rumianych policzkach i radosnych oczach, czyli o młodzieńczym zapale św. St. Kostki do rzeczy wielkich

Było w tym świętym coś bardzo naszego: I ta wielka wewnętrzna tkliwość, uczciwość słowiańska i polska, i równocześnie ten jakiś niezłomny pęd do tego, co jest dobre i prawdziwe.

Słowa Kard. K. Wojtyły, wypowiedziane przy grobie św. Stanisława Kostki w Rzymie 30 maja 1970 roku

Św. Stanisław Kostka w swym krótkim życiu wypełnił wezwanie do doskonałości, płynące z Ewangelii. Osiągnął wielką dojrzałość wewnętrzną. W tej medytacji z wiarą i z pokorą uczcij Świętego za to wszystko, czego dokonał w jego sercu i w jego duszy Chrystus. On dał mu udział w swojej świętości, której wciąż udziela Kościołowi, a więc także i tobie.

Proś żarliwie, aby święty przykład życia młodego człowieka pociągał dziś wielu chłopców i wiele dziewcząt, by zaimponowało im życie szlachetne, czyste i wzniosłe. Proś także za siebie, za twoich bliskich, za kolegów i koleżanki, abyście byli odważnymi chrześcijanami.

Czytaj więcej

ks. Stanislaw Groń SJ - 16 czerwca 2000

Serce Jezusa

On wywyższony na krzyżu, w swej nieskończonej miłości ofiarował za nas samego siebie. Z Jego przebitego boku wypłynęła krew i woda, i tam wzięły początek sakramenty Kościoła, aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia.

(Prefacja o Najświętszym Sercu Jezusa)

Miłość i hojność dla drugich

Wejdź z uspokojonym duchem w medytację. Przypomnij sobie, jak często żyłeś Bożą miłością; jak jej doświadczyłeś; innym razem, jak szybko o niej zapomniałeś, a może nawet nie chciałeś w nią szczerze uwierzyć.

Czytaj więcej